|
آسکاریدیاز:عامل این بیماری کرمهای گرد انگلی به نام لاتین آسکاریدیاکولومبه است
که هم کبوترهای اهلی و هم کبوترهای وحشی را آلوده می کند.شکل ظاهری این
کرم شبیه کرم مشابه در ماکیان(آسکاریدیا گالی)است.این کرم در روده
باریک(عمدتا در ناحیه دوازدهه و بخشهای بالایی روده باریک)کبوتر مستقر می
شود.آلودگی شدید باعث توقف رشدو ژولیدگی پرها می شود.آلودگی بیش از حد
کبوتر با این کرم سبب انسداد روده باریک و سوراخ کردن روده و چسبندگی آن می شود.کرم
آسکاریس چرخه انگلی مستقلی دارد ودوره آلودگی به ۹ هفته یا بیشتر می
رسد.لاروهای این کرم به دیواره روده باریک نفوذ کرده و التهاب روده را باعث
می شود.کبوترهای جوان به این انگل حساس تر از افراد بالغ اند.این کرم از
راه آب وغذای آلوده به تخم انگل منتقل می شود.وقتی شرایط محیطی(رطوبت
ودما)مناسب باشد شیوع این آلودگی سرعت می گیرد.مدفوع کبوترهای مبتلا حاوی
تخم انگل است.
علائم بیماری:کبوترهای
آلوده به کرم آسکاریس علاوه بر اسهال توقف رشد-لاغری- گیجی و تغییر رنگ
پوست نشان می دهند.وجود انگل زیادموجب مکیده شدن خون زیاداز دیواره روده
توسط این انگل و جذب نا کافی مواد غذایی از روده باریک و در نتیجه کم خونی
پرنده می شود که این امر با نشانه رنگ پریدگی پوست و غشاهای مخاطی پرنده
آشکار می شود. تشخیص:برای
تشخیص دقیق وجود این انگل در کبوتران می توان پرندگان مشکوک را کالبد
گشایی کرد یا مدفوع آنان را از لحاظ وجود تخم کرم که بیضوی شکل است و
دیواره ضخیمی دارد مورد آزمایش قرار داد.گاهی کرم بالغ با طول ۳.۵ سانتی
متر و قطر ۱.۵ تا ۲ میلی متر از طریق مدفوع دفع می گردد. درمان آسکاریدیاز:داروی
اختصاصی برای درمان آسکاریدیاز و انواع کلاپیلاریا در کبوتر دارویی است به
نام کامبندازول با نام تجارتی آسکاپیلیا.در مصرف این دارو باید به
کبوترهایی با وزن بیش از ۴۰۰گرم به مدت دو روز و هر روز یک کپسول خورانده
شود. کبوترهای سنگین باید روزانه ۲ کپسول دریافت کنند.در صورت در دسترس
نبودن داروی فوق می توان از داروهایی چون هیدروکلرور لوامیزول با نام تجاری
اسپارتاکون-سوسپانسیونفن بندازول-ایورمکتین با نام تجاری ایومک -ترکیبات
پپرازین مثل فسفات پپرازین-سیترات پپرازین و غیره طبق دستورالعمل مصرف یا
دستور دامپزشک استفاده کرد.درمان در سنین ۶-۱۶و۲۶هفتگی انجام می گردد و
باید پس از هر درمان مکمل ویتامینهای A-D3وE را به پرنده خورانید. از آنجا
که آلودگی کبوترها به این انگل بسیار شایع است بهتر است درمان ضد انگلی بر
علیه آسکاریدیاز سالی چند نوبت در کل گله انجام گیرد.تمیز نگهداشتن جایگاه
کبوتران دادن آب آشامیدنی تمیز و مصرف غذای تمیز و غیر آلوده به مدفوع و
درمان احتیاطی سالی چند بار با داروهای فوق الذکر از مهمترین اقدامات برای
جلوگیری از ابتلای گله کبوترها به کرمهای آسکارید است.
اردک پرندهای با بدن کشیده و پاهای کوتاه است که باعث میشود بدنش نزدیکِ زمین قرار گیرد. اردک از پرندگان نوکپهنی است که در جانورشناسی به آنها لاملیورستر Lamelliorostere میگویند. درازا و حجم بال اردک نسبت به سایر طیور متوسط است و اردک اهلی بدین دلیل به خوبی نمیتواند پرواز کند. حرارت طبیعی بدن اردک ۷/۴۰ درجهٔ سانتیگراد و تعداد نبض آن به طور متوسط ۳۱۲ دفعه در دقیقه و تعداد تنفسش ۱۶ – ۲۸ بار در دقیقه است. سرِ بزرگ و قطر منقار آن در بالا و پایین کم است. بدین ترتیب، از اتصال منقار به یکدیگر برجستگی خاصی از نیمرخ در آنها دیده نمیشود. حجم منقار در اردکها نسبت به سایر طیور و بهخصوص غاز زیادتر است و سطح بیشتری را نسبت به سر و جثّهٔ حیوان اشغال میکند. منقار در محل اتصال به سر نازکتر از قسمت آزاد است؛ ازاینرو تقریباًً به صورت یک بیلچه درآمدهاست. منقار از غشایی صاف و هموار پوشیده شدهاست که لبه آن از یک قسمت شاخی پوشیده میشود. زبان در اردک قوی و عضلانی است و غدد چشائی فراوانی دارد که بهوسیلهٔ آنها میتواند تا اندازهای طعم مواد غذائی را حس کند. گردن اردک کوتاه و قطر آن متوسط است. پرها تمام بدن اردکها را پوشانده و غشای ضخیمی را در روی پوست تشکیل میدهد. این پرها بهخوبی روغنیاند و این امر مانع از رسیدن آب و رطوبت به بدن آن میشود. تغذیه: برخلاف سایر انواع طیور اهلی، جوجه اردکها از همان ساعات اولیهٔ خروج از تخم، علاقهٔ عجیبی به خوردن غذا از خود نشان میدهند و معمولاٌ در چنین هنگامی بهتر است از خوراکهایی که در آب وجود دارد یا مواد غذایی که منشأ حیوانی دارند برای تغذیهٔ جوجه استفاده شود. ولی چنانچه این کار مقدور نباشد میتوان روزی پنج الی شش بار مقداری آرد سبوس وپودر شیر وآرد مواد علوفهای را به صورت خمیر درآورده ودر اختیار جوجهها قرار داد . تجربه نشان دادهاست که ترکیبات مزبور که البته میتوان اجزای آن را با مواد غذایی وعلوفه ودانههای دیگر تعویض نمود، غذای کامل وخوبی برای اردکها به شمار میرود وبخصوص در رشد ونمو جوجهها تاثیر زیادی دارد .رشد جوجه اردک نسبت به سایر طیور اهلی کم وبیش سریع تر است واگر غذا به میزان کافی ومتعادل در اختیار حیوان گذاشته شود، حیوان رشد عجیبی خواهد کرد . تغذیه حیوان از دو هفتگی به بعد تدریجاً کم شده ودر سن سه تا چهار هفتگی تعداد دفعات غذا به دو بار در روز تقلیل مییابد .
من این پست رو فقط به خاطر یکی از بچه ها که سنجاب داره میزارم امیدوارم که به دردش بخوره نگهداری سنجاب برای دارندگان این حیوان خطراتی نیز به دنبال دارد که به آنها اشاره میکنم. سنجابها به دلیل اینکه در قفسهای کوچک نگهداری می شوند بدنشان به ترشحات مدفوع و ادرارشان و علاوه بر آنها به برخی عوامل مخاطی نظیر کاندیدا ها (یک گونه قارچ که نوع آلبیکنز آن عامل برفک دهان است) آلوده میشوند. بر طبق مطالعات انجام شده در آمریکا ثابت شده که آلودگی ناشی از سنجاب بیشتر از سگها و گربه ها و پرندگان زینتی است. مورد دیگری که سنجابها را درگیر میکند و برای انسان خطر ساز است شپش است که معمولا در نواحی کشاله ران و زیر بغل ها تجمع پیدا میکنند (با رعایت بهداشت و باز بینی به موقع قابل جلو گیری است). سنجاب میتونه ناقل هاری باشه پس حتما باید واکسن هاری رو بهش تزریق کنید به صورت کلی اکثر بیماریهای مشترک بین انسان و سنجاب با واکسیناسیون به موقع و رعایت بهداشت قابل پیش گیری است. حالا میخوام یک سری مطلب دگه در مورد سنجابا بگم اول از قفس و محل نگهداری سنجاب شروع میکنم. محل نگه داری: با توجه به نیاز سنجاب قفس باید مرتفع و دارای امکاناتی مشابه آنچه در طبیعت موجود است باشد تا حیوان در آن بتواند بالا و پایین رفته و همچنین در داخل قفس باید آشیانه هایی تعبیه شود . این لانه ها برای مخفی شدن سنجاب نیاز است . حصار دور قفس باید از جنس محکم و مقاوم تهییه شود تا سنجاب نتواند آن را بجود و همچنین چشمه های حصار کوچک باشد تا از سوراخ ها نگریزد. اگر این قفس در فضای آزاد قرار میگیرد باید آشیانه ها کاملا بسته باشند تا سرما گزندی به حیوان نرساند. کف قفس نباید از چیزهایی مشابه خاک اره پوشانده شود . از آنجاییکه سنجاب حیوان نقب زنی میباشد گرد و خاک ناشی از خاک اره موجب عطسه حیوان میشود. وجود درختچه های مصنوعی سبب میگردد تا حیوان از آن بالا برود و زندگی نزدیک به طبیعت خود داشته باشد. توجه داشته باشید در هر قفس فقط یک سنجاب نر با یک یا دو ماده قرار گیرد . تغذیه: سنجاب ها در حالت طبیعی میتوانند مواد مورد نیاز خود را پیدا کرده و نظم غذایی دارند ولی هنگامی که سنجاب در قفس است ضروری است که مواد غذایی بصورت کامل در اختیار حیوان قرار گیرد. تخم آفتابگردان - ذرت ـ گندم و جو سبزیجات مشابه کاهو و برگ گیاهان و انواع میوه ها باید به تناسب در اختیار حیوان قرار گیرد . گردو - فندق و بلوط از لذیذ ترین غذاهای سنجاب بشمار میاید. آب تازه باید همیشه در قفس باشد و شاخه های تازه برای جویدن و جلوگیری از رشد دندانها توصیه میگردد. خواب زمستانی: سنجابها در شرایط طبیعی در زمستانها به خواب میروند و احتمال این کار در قفس بسیار کم است ولی چنانچه قصد این کار را داشت از او جلوگیری نکنید و آزادش بگذارید. خواب زمستانی مدت مشخصی ندارد و یکسان نیست. در کل دوستان سنجاب یک حیوان وحشی به حساب میاد ینی به این راحتیا اهلی نمیشه و اکثر بیماریا و قارچایی که ممکنه بگیره برای همینه که کردینش تو قفس البته نا گفته نماند که فقط تو ایران و چند کشور دیگه سنجاب را که یک حیوان وحشی است به عنوان حیوان خانگی نگه میدارن. با تشکر امیدوارم که به درد خورده باشه
با توجه به تحقیقاتی که در آمریکا صورت گرفته است مشخص شده که بعضی از ماهی های قزل آلا میتوانند تنها برای سگ سانان مسمومیت آور باشد.
بعضی از ماهی های قزل آلا به انگلی به نام نانوفیس سالینکولا آلوده اند " این انگل یاخته ای شبه باکتری را که نئوریکتسیا هلمنتوئکا نام دارد با خود حمل میکند. همین یاخته عامل مسمومیت ماهی قزل آلا در سگ سانان است و تنها همین گونه از جانداران را درگیر میکند. از علائم این بیماری میتوان به بی اشتهایی" تب" اسهال" استفراغ و گوشه گیری حیوان اشاره کرد. با مشاهده ی این علائم در کوتاه ترین زمان ممکن با دامپزشک مشورت کنید.
این بیماری از بیماری های انگلی است که مشترک بین انسان و حیوان بوده وعامل آن نوعی کرم گرد است
توکسوکاریازیس: یک بیماری انگلی است این انگل از خانواده کرمهای گرد است این انگل در بسیاری از حیوانات از جمله انسان قادر به ایجاد بیماری است در سگ و گربه دو گونه توکسوکارا کتی و توکسوکارا کنیسس می تواند سبب ایجاد بیماری شود. علائم : دو شکل عمده این بیماری وجود دارد: ۲- فرم احشایی متداول ترین انگل که در انسان خطرساز می باشد توکسوکاراکانیس می باشد. شما و فرزندانتان می توانید در صورت بلع ناگهانی تخمهای عفونی توکسوکاریازیس که در خاک یا سایر سطوح آلوده وجود دارند (حتی اگر سگ یا گربه هم نداشته باشید) آلوده شوید. تخم این انگل می تواند تا دو سال یا بیشتر در خاک زنده بماند. در صورت احتمال آلودگی به توکسوکاریازیس با پزشکتان در مورد احتمال آلودگی صحبت کنید. در صورت بروز علائم ، انجام آزمایشات خاص جهت تشخیص آلودگی ضروری است. فرم احشایی آلودگی ، با داروهای ضد انگل که معمولاً همراه با داروهای ضد التهاب داده می شوند درمان می گردد. درمان فرم چشمی مشکل تر است و معمولاً تلاش می شود تا از پیشرفت جراحت چشم جلوگیری شود. راههای پیشگیری: ۱- جهت اطمینان از نداشتن آلودگی توله ها سعی نمایید توله هایی خریداری نمایید که مادرانشان طی دوران بارداری بطور کامل تحت درمان ضد انگلی قرار گرفته اند. ضمناً توله ها را بطور منظم از سن دو هفتگی هرسه هفته طبق توصیه دکتر دامپزشک مورد درمان ضد انگلی قرار دهید. ۵- هرگز بچه های کوچک را با سگها تنها نگذارید مگر اینکه سن سگ بیش از شش ماه باشد ضمناً مانع از این شوید که نوزادتان چهار دست و پا روی زمین حرکت کند.
این نژاد سگ از نژادهای بسیار محبوب و زیبا است ای نوع سگ در اصل از کشور چین به کشورهای دیگر برده شده و در ای کشورها با گونه های دیگر هیبرید شده و تنوع یافته است عمر این حیوان در حدود ۱۰-۲۰ سال بوده این حیوان از نژادهای کوچک بوده دارای پوزه ای بسیار کوچک چشمانی تیره و گود رفته موهای بلند و نرم و ضخیم گوش های افتاده دمی پشمالو از مشخصه ی دیگر این حیوان این است که طول بدن این حیوان از ارتفاع بدنش بیشتر است بینی این سگ معمولآ تیره است ولی در انواع جگری رنگ بینی حیوان نیز جگری است و در نوع خاکستری بینی حیوان سفید دیده می شود.
نکاتی در مورد نگه داری شیتزو ها هست که شامل: ۱- به دلیل داشتن موی بلند باید موهای حیوان را به صورت روزانه برس کشید بهتر است که از برس های فلزی برای ای کار استفاده شود این کار از کرک شدن و گره خوردن موها جلوگیری میکند ۲- به دلیل کوتاه بودن پوزه در هنگام غذا خوردن حیوان صورت خود را کثیف می کند بنا بر این صورت حیوان حتمآ باید بعد از هر وعده غذا تمیز شود ( تزصیه اکید میشود که به این نژاد آموزش دهید از بتری های مخصوص آب بنوشد) ۳ـ هر ماه برای چک آپ شدن حیوان خود به دامپزشک مراجعه کنید. مشکلاتی که شیتزو را درگیر میکند: مشکلاتی که این حیوان را درگیر میکند بسیار زیاد است که بیشتر این مشکلات یا منشاء ژنتیکی دارند و یا مشکلات عدم نگه داری صحیح که من در این وبلاگ مختصرا راجببعضی از آنها صحبت مییکنم: ۱-brachy cephalic: یک عارضه ی تنفسی بسیار شایع در نژاد شیتزو است که بیشر به دلیل عدم نگه داری صحیح رخ می دهد این بیماری به دلیل ورود یک جسم خارجی به درون سینوس تنفسی حیوان است که معمولآ به دلیل کوتاهی پوزه وقتی حیوان آب می خورد آب وارد سینوس های حیوان شده و این بیماری را به وجود می آورد نکته ی مورد توجه این است که باید فضای اطراف چشم سگ روزانه چک شود و موکوس ها در صورت پدید آمدن باید تحت نظر دامپزشک پاکسازی شود بهتر است برای پاکسازی از آب مقطر استفاده شود. ۲- hipdysplagia: این بیماری بیماری است که منشاء ژنتیکی دارد که باعث میشود استخوان لگن تحلیل برود و در نتیجه زاویه ی پاها عوض می شود و در نتیجه زاویه ی پاها به سمت عقب بر می گردد. ۳- plotosystemic shunt: یکی از بیماری های بسیار شایع در شیتزو های پیر است نام دیگر این بیماری liver shunt است ای بیماری از بیماری های بسیار خترناک کبدی است که با از کار انداختن گردش فیلتراسیون کبدی حیوان را دچار سیروز کبدی کرده و از پا می اندازد. این بیماری باعث میشود کبد به خوبی کار نکرده خون رسیده از روده ها را به درستی تصویه نکند این بیماری گردش سیاهرگی کبد را از کار میادازد و باعث اتصال سه رگ viteline-portal-caudal میشوند که فیلتراسیون کبدی را انجام میدهد. در غارضه ی extra hepatic shat که بسیار شایع تر بوده و در نهایت باعث از بین رفتن کبد می شود دو رگ left gastric vein_caudal vena cava به هم متصل شده که باعث می شود سموم آمونیاک دار توسط کبد جذب نشود و در خون پخش شود بهترین راه درمان برای این عارضه جراحی است.
پیتون : با نام علمی Python molurus bivittatus بزرگترین زیرگونه ی پیتون هندی و یکی از 6 گونه مارهای بزرگ جهان است که در جنگل های بارانی جنوب شرقی آسیا زندگی می کند. آنها اغلب اوقات در کنار آب یافت می شوند و گاهی بصورت نیمه آبزی زندگی می کنند؛ در عین حال بر روی درختان نیز قابل مشاهده اند. پیتون برمه یکی از بزرگترین مارهای جهان به حساب می آید که به طول متوسط 5.5 متر و وزن 70 کیلوگرم می رسد. این گونه در تمام طول زندگی به رشد خود ادامه می دهد که این رشد فوق العاده بخاطر وجود تعداد زیاد مهره های بزرگ در بدن جانور است. قابل ذکر است که ماده ها معمولاً از نرها بزرگترند.یک مار پیتون برمه در پارک سفری خزندگان در ایالات متحده امریکا بعنوان سنگین ترین مار زنده ی دنیا در اسارت شناخته شد. این مار در اندازه گیری که در سال 2005 انجام شد، 8.2 متر طول و بیش از 180 کیلوگرم وزن داشت. نام این پیتون Baby بود. پراکندگی:پیتون در سرتاسر جنوب شرقی آسیا از برمه (میانمار) گرفته تا کامبوجیا، تایلند، ویتنام، چین و اندونزی یافت می شود. این پیتون شناگر بسیار ماهری است و همیشه به یک منبع ثابت آب احتیاج دارد. این گونه در علفزارها، مرداب ها، باتلاق ها، زیر صخره ها، بیشه زارها، کنار رودخانه ها و جنگل های باز زندگی می کند. پیتون های برمه دم قلاب وار دارند و بخوبی از درخت بالا می روند.. رفتار:پیتون های برمه غالباً حیواناتی شبگرد هستند. هنگامی که سر از تخم بیرون می آورند، در لانه ی خود بر روی زمین یا روی درخت می مانند؛ اما به موازات رشد بدن، بیشتر اوقات را بر روی زمین می گذرانند. آنها همچنین شناگران ماهری هستند؛ بطوریکه می توانند تا نیم ساعت زیر آب بمانند. پیتون های برمه بیشتر زندگی خود را در زیر بیشه زارها و علفزارها پنهان هستند. این جانور در بخش های شمالی محل زندگی اش در فصول سردتر، ممکن است به مدت چند ماه در تنه ی خالی درختان، حفره های کنار رودخانه و یا زیر صخره ها به استراحت زمستانه بپردازد. پیتون های برمه در اوایل بهار تولید مثل می کنند. حیوان ماده در این زمان بین 12 تا 36 تخم می گذارد. سپس به دور تخم ها چنبره زده و می پیچد تا دمای تخم ها را در حد مناسبی نگه دارد و از آنها محافظت کند. اما به محض اینکه بچه ها سر از تخم دربیاورند، دیگر خبری از مراقبت های والدینی نیست. بچه های تازه بدنیا آمده که چیزی حدود 40 تا 50 سانتیمتر طول دارند، تا زمانی که برای اولین پوست اندازی آماده شوند، درون تخم باقی می مانند و سپس به اولین شکار خود می پردازند.پیتون ها هر چند ماه یکبار پوست اندازی می کنند و زمانی که دوره ی پوست اندازی آنها آغاز می شود، حیوان کم تحرک شده، میلش به غذا کم می شود و چشمانش رنگ مات و کدری بخود می گیرد. در این دوران توصیه می شود که مار بحال خود رها شود تا پروسه ی پوست اندازی آغاز شود. بعد از آنکه این مرحله آغاز شد، می توان با کَندن پوست های اضافه، به پوست اندازی مار کمک کرد.. تغذیه:مانند تمام مارها، پیتون های برمه گوشتخوار هستند. بخش عمده ی رژیم غذایی آنها متشکل از پرندگان، پستانداران و جوندگان است. پیتون با استفاده از دندان های تیز و رو به عقب خود طعمه را با سرعت برق آسایی در اختیار می گیرد، سپس به دور آن پیچیده و ماهیچه های خود را منقبض می کند و طعمه ی خود را با فشار خفه می کند. این مارها اغلب اوقات در نزدیکی سکونتگاه های انسانی دیده می شوند؛ دلیل این امر وجود موش ها و دیگر جانوران موذی است که طعمه ی اصلی پیتون ها به حساب می آیند. رژیم غذایی پیتون های برمه در اسارت عمدتاً از غذاهای بسته بندی شده ی تجاری تشکیل می شود که عبارتند از موش، خرگوش و مرغ. پیتون هایی که خیلی بزرگ می شوند نیاز به اقلام غذایی بزرگتر مثل خوک یا بز دارند. مشاهده شده که پیتون های بزرگ در فلوریدا حتی به کروکودیل ها هم حمله می کنند. مارهای بزرگ معمولاً با شکار طعمه های کوچک، بدون اینکه نیاز به فشار دادن و خفه کردن داشته باشند، انرژی خود را ذخیره می کنند.
گربههاي اهلي همانند همنوعان وحشي خود ، طبيعت درنده خوئي دارند و اين ويژگي آنها جزء غرايز طبيعي آنها محسوب ميشود كه در واقع براي امر شكار و ادامه حيات وي اجتنابناپذير است . بنابراين اگر احيانا ً مشاهده كرديد كه گربه خانگي و اهلي شما با وجود مهيا بودن غذايش ، اقدام به شكار كردن ميكند ، بايد بدانيد كه وي اين كار را براي تفريح و يا از روي علاقه انجام نميدهد ؛ بلكه اساسا ً اين رفتار حيوان از روي غريزه و در مواقعي براي رقابت با گربههاي پيرامون خود و به نوعي به رخ كشيدن توانايي و قدرت خويش ميباشد . با تكرار اين فعاليت (اقدام به شكار كردن) و مشاهده شكار ساير گربهها و حتي ساير حيوانات ، مهارت وي در اين كار بتدريج افزايش خواهد يافت . به عبارت ديگر گربهها چون ذاتا ً ميل به شكار كردن دارند ، دوست دارند آن را انجام دهند ؛ ولي بطور غريزي مهارت در اين امر را كسب نكردهاند ، بلكه آنرا در برخورد با پيرامون خود بدست خواهندآورد و در اين هنگام آنها قادر خواهند بود هر چيز متحركي را صيد كنند .
بيماري تيزر بيماري تيزر يك بيماري عفوني است. عامل آن يك باكتري ميباشد كه سلولهاي كبدي، قلبي و پيتليال روده را درگير ميكند. همستر بيمار به طور ناگهاني دچار اسهال ميشود كه در اين حالت مدفوع به حالت كاملا آبكي و به رنگ زرد در ميآيد و در ادامه همستر دچار دهيدراتاسيون شديد (بيآبي، بدليل از بين رفتن آب بدن) شده و در نهايت ميميرد. از ديگر اختلالاتي كه در اين بيماري ديده ميشود ضايعات كبدي است، گفته ميشود كه مصرف داروهاي كورتيكواستروئيد بعنوان يك عامل مستعدكننده براي ابتلا به اين بيماري محسوب ميشود . بيماري پلي كيستيك بيماري پلي كيستيك يك بيماري مادرزادي است. در اين حالت كه اغلب در همسترهاي بالاي يكسال ديده ميشود، كيستهايي در كبد ظاهر ميشود كه در واقع از مجاري صفراوي منشأ ميگيرند .البته گاهي اين كيستها درپانكراس نيز ديده ميشوند . بيماري معمولا با نشانههاي باليني همراه نميباشد و تشخيص آن تنها با لمس كردن شكم حيوان امكانپذير ميشود. درماني براي بيماري پلي كيستيك توصيه نميشود . ترومبوز قلبي ترومبوز قلبي يك بيماري شايع در همسترهاي مسن ميباشد كه اغلب در قلب چپ (دهليز چپ) رخ ميدهد. در بيشتر موارد اين ترومبوز، ثانويه بوده و بدنبال كارديوميوپاتي، اختلالات انعقادي، آميلوئيدوز و بيماريهاي عروقي ديده ميشود. همستر بيمار دچار تنگي نفس شده و با كمترين فعاليت دچار نفس نفس زدن ميشود. مخاطات حيوان سيانوز (تيره) ميشود و تعداد ضربان قلبش نيز بالا ميرود و در ادامه بيماري، همستر ممكن است دار مرگ ناگهاني شود. براي درمان يا حداقل تخفيف علائم بيماري ميتوانيد آن را نزد دامپزشك خود ببريد تا ز داروهاي محرك قلبي مانند ديگوگسين و ديورتيكها مانند فوروزمايد و ضدانعقادها استفاده كند . انتزوتوكسمي عامل بروز بيمراي، كلتسرويديومها هستند . اين اختلالات متعاقب مصرف برخي آنتيبيوتيكها مانند كلرامفنيكول و تتراسايكلين رخ ميدهد. بعلاوه مصرف يكباره دانههايي كه حاوي مقادير فراواني نشاسته هستند، افزايش حركات روده و ويروسهايي مانند روتا ويروس نيز زمينه را براي بروز بيماري فراهم ميكنند. گفته ميشود به غير از باكتري كلستريديوم ساير باكتريها، ويروسها و تكياختهها نيز در ايجاد بيماري دخيل هستند. اين بيماري از طريق گوارشي منتقل ميشود و بدنبال آن علائمي مانند اسهال بدبو و شديد به رنگ سبز تا قهوهاي و متعاقب آن دهيدراتاسيون، پرنوشي، بيحالي و بياشتهايي ظاهر ميشود. به محض مشاهده اين علائم همستر بيمار را از بقيه جدا كرده، محيط قفس را به خصوص از فضولات پاكسازي كرده و با دامپزشك خود تماس حاصل كنيد . پنوموني باكتريايي هر چند كه همستر مقاومترين جونده در برابر عفونتهاي تنفسي است با اين حال باكتريهايي مانند مايكوپلاسما، پاستورلا، استرپتوكوك، استافيلوكوك، كلبسيلا و بوردوتلا و ويروسهايي مانند ويروس سندائي (Sendai) (كه در واقع پاراآنفولانزاي تيپ ـ 1 است) گاهي باعث بروز ذاتالريه در اين حيوان ميشوند. متعاقب بروز اين بيماري علائم تنفسي، ترشحات بيني و چشم، كاهش باروري، ژوليدگي موها و مرگ و مير ديده ميشود . از آنجايي كه راه انتقال اين بيماري از طريق تنفسي ميباشد، لذا براحتي و بسرعت از همستر بيمار به ساير همنوعان وي منتقل خواهد شد بنابراين بهتر است كه به محض ديده شدن علائم تنفسي، همستر و يا احيانآ همسترهاي بيمار را از سايرين جدا كرده، آنها را در يك محيط گرم، با تهويه مناسب و به دور از جريان هواي سرد قرار داده و بلافاصله نزد دامپزشك خود ببريد . سالمونلوز همسترهاي بيمار علائمي مانند بياشتهايي، ژوليدگي موها، كاهش وزن، علائم تنفسي، اختلالات توليد مثلي مانند سقط جنين، وجود ترشحات چشمي و نرم و روشن شدن مدفوع را نشان ميدهند. بيماري از طريق گوارشي منتقل ميشود و عواملي مانند تغذيه نادرست، وجود بيماريهاي زمينهساز استرس و ضعف ايمني در همسترهاي كمسن و مسن، شرايط را براي ظهور بيماري فراهم ميسازد . عامل بيماري باكتريهاي سالمونلاتيفي موريوم و سالمونلا انتريتيديس است. به محض مشاهده بيماري يا مشكوك شدن به آن، اقدامات بهداشتي مانند جدا كردن همستر بيمار از همسترهاي سالم را بعمل آوريد و در اولين فرصت آنهارا نزد دامپزشك ببريد تا آنتيبيوتيك مناسب را براي درمان بيماري تجويز كند. در ضمن چون سالمونلوز يك بيماري مشترك بين انسان و حيوان است بايد مواظب باشيد تا بوسيله حيوان خانگي خود مبتلا به سالمونلوز نشويد.
به طوري که ميانگين تخمين زده می شود که 60 تا 90 در صد خزندگان سالمونلا را باخود حمل می کنند. به علت فلور طبيعی خزندگان است به طور کلی میتوان گفت که خزنده بدون سالمونلا وجود ندارد .
|
About![]()
سلام دوستان من دانشجو رشته ی دامپزشکیم و در این وبلاگ دارم سعی میکنم که یکسری مطلب در باره ی حیوانات خونگی که شاید دارین ازش نگه داری مییکنین یا می خواهین که این کارو بکنین براتون جمع آوری میکنم شاید به دردتون بخوره هرسوالی هم که راجب هر حیوانی داشتین تو نظراتون بپرسین جوابشو میدم با تشکر از همتون سیاوش Archivesدی 1390تیر 1390 خرداد 1390 فروردین 1390 اسفند 1389 تیر 1389 اردیبهشت 1389 فروردین 1389 دی 1388 آذر 1388 مهر 1388 مرداد 1388 تیر 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 Links
علوم تربیتی صدرا
تصاوير زيبا سازی وبلاگ
|